Vorige week had Yvette in haar weekoverzicht een inspirerend filmpje van van Joshua Robin van de Massachusetts Department of Transportation over het openstellen van de data rondom buslijnen in Massachusets.
Wat hebben buslijnen en archieven gemeen zul je je afvragen? Meer dan je denkt! De kern van Robins betoog is gooi nu eens eerst die data open en ga daarna pas aan de slag met het bedenken wat je met die data wilt doen. Precies wat we volgens mij in ons veld ook meer zouden moeten toen. En in tegenstelling met hoe we ’t in de dagelijkse praktijk nog te vaak aanpakken.. . We bedenken eerst mooie dingen die wij en de gebruikers (zouden) willen hebben. Waarna we alles inrichten in, op en rond dat ding en tot slot de data wordt toegevoegd.
In plaats van 1->2->3 moeten we de zaken omdraaien zegt Robin 3->2->1 doen. Sterker nog, laten we alleen 3 doen de rest wordt wel opgepakt in de markt, in de community, de crowd.
En die oproep raakte bij mij een gevoelige snaar. Dit omdat we de afgelopen jaren druk bezig zijn geweest met het ontsluiten van data vanuit onze depots, vanuit onze collecties. Maar nog meer zijn we bezig geweest met het bedenken van prachtige initiatieven, grootse zaken en vergezichten. Hebben velen van ons geparticipeerd regionale initiatieven, in nationale projecten, in internationale portals. Dit wordt ook deels aangejaagd door de overheid die geld beschikbaar stelt voor dergelijke plannen en ontwikkelingen. Dan weer licht de focus op het genereren van content, verplaatst de ambitie zich naar een nationale infrastructuur en zijn we de laatste tijd beland in de Zeitgeist van de digitale duurzaamheid.
En daar is natuurlijk niets op tegen, want in zulke verbanden worden nuttige vragen opgeworpen en mooie resultaten geboekt. Maar soms bekruipt mij het angstige gevoel… Wat heb ik van al die inzet gemerkt, wat heeft de gebruiker er van meegekregen? In grote lijnen weten we toch allemaal waar de problemen, de uitdagingen en de oplossingen zitten en zijn we al druk bezig die in meer of mindere mate toe te passen op onze collecties binnen onze instellingen.
En toch merkt die buitenwereld er zo weinig van. In dat oogpunt is het filmpje (wachtwoord brain) van Brain (focusgroep dienstverlening archieven) verhelderend.
Die gebruiker snapt er af en toe helemaal niets meer van. Klaarblijkelijk hebben al die jarenlange goede voornemens, projecten en programma’s voor de gebruiker niet gebracht wat die al lang verwachtte.
Tijd voor een radicale breuk! Focus je op de data, bevrijd de data! We weten min of meer hoe. Qua standaarden, richtlijnen, protocollen hebben we de afgelopen jaren enorme stappen gemaakt en weten nu inmiddels echt wel hoe het werkt. Tijd om het zelf, van onderop in praktijk te brengen.
Doe zoals Flickr, Twitter, het inspirerende Brooklyn Museum ja zelfs de NOS (sinds kort) doen. Breng de data naar buiten, zet ze open biedt ze aan, biedt API’s en pas al dat is er is, knoop het aan elkaar, beter nog laat anderen het aan elkaar knopen!
Reactie van Ivo Zandhuis op 14 Oktober 2010 op 17.14
Reactie van Ingmar Koch op 14 Oktober 2010 op 17.18
Reactie van Sebastian Hagens op 14 Oktober 2010 op 19.24
Reactie van Sebastian Hagens op 14 Oktober 2010 op 20.53
Reactie van Luud de Brouwer op 15 Oktober 2010 op 0.12
Reactie van Ingmar Koch op 15 Oktober 2010 op 9.56
Reactie van Luud de Brouwer op 15 Oktober 2010 op 12.06
Reactie van Henny van Schie op 15 Oktober 2010 op 14.00 Opmerking
© 2012 Gemaakt door Christian van der Ven.

Je moet lid zijn van Archief 2.0 om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van Archief 2.0