Vorige week had Yvette in haar weekoverzicht een inspirerend filmpje van van Joshua Robin van de Massachusetts Department of Transportation over het openstellen van de data rondom buslijnen in Massachusets.


Wat hebben buslijnen en archieven gemeen zul je je afvragen? Meer dan je denkt! De kern van Robins betoog is gooi nu eens eerst die data open en ga daarna pas aan de slag met het bedenken wat je met die data wilt doen. Precies wat we volgens mij in ons veld ook meer zouden moeten toen. En in tegenstelling met hoe we ’t in de dagelijkse praktijk nog te vaak aanpakken.. . We bedenken eerst mooie dingen die wij en de gebruikers (zouden) willen hebben. Waarna we alles inrichten in, op en rond dat ding en tot slot de data wordt toegevoegd.

In plaats van 1->2->3 moeten we de zaken omdraaien zegt Robin 3->2->1 doen. Sterker nog, laten we alleen 3 doen de rest wordt wel opgepakt in de markt, in de community, de crowd.

En die oproep raakte bij mij een gevoelige snaar. Dit omdat we de afgelopen jaren druk bezig zijn geweest met het ontsluiten van data vanuit onze depots, vanuit onze collecties. Maar nog meer zijn we bezig geweest met het bedenken van prachtige initiatieven, grootse zaken en vergezichten. Hebben velen van ons geparticipeerd regionale initiatieven, in nationale projecten, in internationale portals. Dit wordt ook deels aangejaagd door de overheid die geld beschikbaar stelt voor dergelijke plannen en ontwikkelingen. Dan weer licht de focus op het genereren van content, verplaatst de ambitie zich naar een nationale infrastructuur en zijn we de laatste tijd beland in de Zeitgeist van de digitale duurzaamheid.

En daar is natuurlijk niets op tegen, want in zulke verbanden worden nuttige vragen opgeworpen en mooie resultaten geboekt. Maar soms bekruipt mij het angstige gevoel… Wat heb ik van al die inzet gemerkt, wat heeft de gebruiker er van meegekregen? In grote lijnen weten we toch allemaal waar de problemen, de uitdagingen en de oplossingen zitten en zijn we al druk bezig die in meer of mindere mate toe te passen op onze collecties binnen onze instellingen.

En toch merkt die buitenwereld er zo weinig van. In dat oogpunt is het filmpje (wachtwoord brain) van Brain (focusgroep dienstverlening archieven) verhelderend.


Die gebruiker snapt er af en toe helemaal niets meer van. Klaarblijkelijk hebben al die jarenlange goede voornemens, projecten en programma’s voor de gebruiker niet gebracht wat die al lang verwachtte.

Tijd voor een radicale breuk! Focus je op de data, bevrijd de data! We weten min of meer hoe. Qua standaarden, richtlijnen, protocollen hebben we de afgelopen jaren enorme stappen gemaakt en weten nu inmiddels echt wel hoe het werkt. Tijd om het zelf, van onderop in praktijk te brengen.

Doe zoals Flickr, Twitter, het inspirerende Brooklyn Museum ja zelfs de NOS (sinds kort) doen. Breng de data naar buiten, zet ze open biedt ze aan, biedt API’s en pas al dat is er is, knoop het aan elkaar, beter nog laat anderen het aan elkaar knopen!

Weergaven: 35

Tags: API, Bevrijden, DATA

Reactie van Ivo Zandhuis op 14 Oktober 2010 op 17.14
Waar kan ik tekenen onder dit pamflet/deze petitie?
Reactie van Ingmar Koch op 14 Oktober 2010 op 17.18
Hear hear (en er zijn ook al simpelere manieren dan api's)!
Reactie van Sebastian Hagens op 14 Oktober 2010 op 19.24
Gisteren heb ik de 'Case against Data Lock-in' gelezen: http://queue.acm.org/detail.cfm?id=1868432

Dit stuk verwoord exact de pijnpunten waar grote platformen die data van gebruikers gebruiken een keer tegenaan gaan lopen. Google snapt dat en neemt daar een serieuze voortrekkersrol in en heeft dus ook de discussie rondom open data op gang gebracht; zeker rondom private collecties.

Iets met aan elkaar knopen met API's ben ik ruim twee jaar mee bezig om te ontdekken wat er mogelijk is. Ik moet ook nog een keer een blog schrijven *schaam* hier over mijn eindexamenwerk die laat zien hoe je een persoonlijk privé archief kunt voorstellen rondom alle digitale sporen die we achterlaten.

Zelf denk ik dat alles rondom open data te maken heeft met het vertrouwen van je gebruikers, bezoekers, klanten etc. Op dit vlak valt er namelijk nog zo ontzettend veel te winnen als je het op de juiste manier weet te communiceren.
Reactie van Sebastian Hagens op 14 Oktober 2010 op 20.53
Daarnaast wil ik nog even vermelden dat de Data Liberation Front wel een bijzonder slimme marketing truc is van Google ;-)
Reactie van Luud de Brouwer op 15 Oktober 2010 op 0.12
Tim, recht uit jouw hart, maar ook uit het mijne.
Bij het Regionaal Archief Tilburg wil ik proberen deze focus nu eerst eens gerealiseerd te krijgen en vooral niet zelf in producten te blijven denken. Daar zijn anderen veeeel beter in dan wij als archiefdiensten. Wij zijn goed in data toegankelijk maken, tenminste, dat zouden we moeten zijn. :)

Mij heb je helemaal mee!
Reactie van Tim de Haan op 15 Oktober 2010 op 9.48
@Sebastian Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar die nog te schrijven blogpost. Dus mocht je daar nog aan toekomen...? Plaats 'm dan ook even op dit platform. Overigens denk ik at je gelijk hebt wat betreft het DLF :-P

@Ivo Misschien maar eens zo'n online petitie opstarten ;-)

@Ingmar Zo zie je maar weer, hoe gefocussed je bent op producten (maken) (in dit geval weer een API) waardoor je soms vergeet dat het zelfs nog een stapje eenvoudiger kan.

@Luud Daar ben ik heel benieuwd naar hoe jullie dat gaan doen en vooral ook wat er dan wellicht staat te gebeuren. Houd ons op de hoogte!
Reactie van Ingmar Koch op 15 Oktober 2010 op 9.56
@Tim Soms doet een csv-bestandje al wonderen!
Reactie van Luud de Brouwer op 15 Oktober 2010 op 12.06
@Tim
Geen woorden maar daden bedoel je? :)
Reactie van Henny van Schie op 15 Oktober 2010 op 14.00
Van het delen van informatie worden we allemaal beter, is mijn ervaring. Het vrij beschikbaar stellen van gegevens uit en over archieven zou eveneens op groter schaal moeten gebeuren. Helaas is niet iedereen mentaal al zover, ook niet in onze organisatie. Maar de archiefinventarissen komen beschikbaar, in ruwe vorm en dus niet alleen in het product "archieftoegangen op een website". Ook niet in een csv-formaat, maar in XML. We hebben de collectie EAD-toegangen inmiddels twee keer op verzoek uitgeleverd. Over enkele maanden zullen ze downloadbaar zijn. Wellicht wil Ingmar of Ivo daarvoor wel een tooltje maken om ze naar csv-formaat om te zetten ;-)

Overigens, als die busmaatschappij geld zou verdienen aan de verkoop van hun dienstregelingen, zouden ze deze data nooit vrij beschikbaar stellen. Ze hopen ermee te bereiken dat de informatie over hun producten, te weten: public transportation, meer onder de aandacht van de potentiële reizigers wordt gebracht. Dát is hun product, en daar ligt hun winst, of liever, minder verlies.

Wat wíj ermee winnen, weet ik niet. Ik ben benieuwd.

P.S. Ik had niet verwacht dat anderen mij nog eens zouden wijzen op een relatie tussen buslijnen en archieven.
Reactie van Tim de Haan op 15 Oktober 2010 op 15.20
@Luud Zoiets ja of nee eerder Data naar vóóórúúúh ;-) Hoewel een beetje afstemming en vergaderen over zo'n onderwerp natuurlijk helemaalk geen kwaad kan. Wat dat betreft is zo'n blog altijd een mooi podium om de boel even net wat scherper neer te zetten.

@Ingmar Shhht, het moet nog wel een beetje ingewikkeld laten klinken ;-)

@Henny Da's inderdaad altijd goed om eens na te denken wat wij er mee winnen. In potentie een beter geinformeerde burger? Meer aanvragen op de studiezaal. Wat dat betreft is dat wat minder eendimensionaal dan de busmaatschappij.

Leuk dat je even aanstipt dat de EAD-toegangen downloadbaar zullen zijn. Een XML naar CSV converter, ik ben helemaal voor ;-)

Opmerking

Je moet lid zijn van Archief 2.0 om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Archief 2.0