
Hoe maak je cultureel erfgoed zichtbaar in het straatbeeld? In Gouda plaatsen ze
borden met informatieve teksten. Maar in Nijmegen weten ze de aandacht van de passant nog beter te trekken. Want zeg nou zelf: een mooie oude foto zegt meer dan duizend woorden.
Deze zomer plaatste de
Europese Stichting Joris Ivens op diverse locaties in hartje Nijmegen een aantal borden met daarop foto's uit de periode 1890-1898. De stadsgezichten zijn gemaakt door
Wilhelm Ivens (1849-1904) en geven een goed beeld van het laat negentiende-eeuwse Nijmegen, zonder de oude vestingwerken en omwalling.
Bijzonder is dat de foto's precies op die plaats worden getoond waar ze ook op de gevoelige plaat zijn vastgelegd. De toeschouwer kan op die manier het oude met het nieuwe vergelijken. Dat maakt de foto's meteen ook zo confronterend. Als toeschouwer ga je je afvragen waar al die mooie gebouwen zijn gebleven, en waarom het huidige straatbeeld er zo schril bij afsteekt. Neem nou het onderstaande bord, bij het station.

En vergelijk die eens met de huidige situatie...

Nu wordt er in Nijmegen veel geweten aan het
bombardement van 1944. Maar ook in de jaren vijftig, zestig en zeventig heeft de sloophamer niet stilgelegen. Goedkoop ogende, moderne gebouwen zijn ervoor in de plaats gekomen. Ongewild roepen de foto's dan ook een afkeer jegens eerdere generaties ambtenaren op.
Overigens is niet iedereen blij met de borden. 'Ik vind het echt oerlelijk die panelen in het park',
zegt een zekere Andre op de website van dagblad
De Gelderlander. 'Nijmegen is al zo rijk aan allerlei borden. Hang de foto's op in het Stadhuis, de Lindenberg ofzo, maar niet in het park, doodzonde. Niets ten nadele van de foto's.'
En zo blijft elke nieuwe ingreep in het straatbeeld een mogelijke steen des aanstoots.
Je moet lid zijn van Archief 2.0 om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van Archief 2.0