Hoe ik er van hoorde, weet ik niet meer. Via een RSS-feed? Een tweet? Een blog? Geen idee.
Doet er ook niet toe. Het bericht raakte me diep in mijn archiefzieltje: een IT-er die op eigen initiatief digitaal cultureel erfgoed aan het redden is en daar ook nog argumenten bij aanvoert waar ik diepe verwantschap mee voel.
Waar hebben we het over:
In
april 2009 maakt Yahoo! bekend dat Geocities wordt
afgesloten en eind oktober offline gaat. Geocities was een pionier op het gebied van user generated content en persoonlijke homepages. En gratis.

Geocities zit vol met interessante websites. Niet alleen inhoudelijk (vaak zelfs niet), maar ook als tijdsbeeld van zowel de beschikbare techniek, als de onderwerpen. Omdat Yahoo! niet van plan was om de verzameling sites in de lucht te houden, kwam de Nederlandse IT-er
Matthij op het idee een grootschalige backup te maken van Geocities:
Reocities. Zijn beweegredenen heeft hij verwoord in een
petitie aan de CEO van Yahoo! en die liegen er niet om:
When the Taliban decided to blow up those antique statues a while ago there was worldwide uproar. Thousands upon thousands of people spoke out against it, recognized that what was lost here was a unique statement of the cultural state of mankind, a sense of loss was felt by all.
In the name of religion culture was destroyed.
And now, perhaps unwittingly, Yahoo! has committed a similar act. When those statues were blown up it was clearly an act of vandalism. That we are not in our lifetimes going to travel to Afghanistan to see them is a small detail.
But Yahoo! GeoCities pages were a monument too, and were accessible to (and accessed by) millions from all over the world. It was not just a business unit, it was something that mankind made, that Yahoo! had custody over.
It was a monument that stood as testimony to the birth of the World Wide Web, something that will surely occupy the scholars of the future. To Yahoo! it may have simply been a bunch of bits on some hard disks. But to humanity is was much more than that.
In the name of commerce culture was destroyed.
Op het eerste gezicht lijkt dit wat sterk uitgedrukt, maar er zit een grote kern van waarheid in. En dit probleem zou nog wel eens groter kunnen worden in de Web 2.0 omgeving, waarover in deze communitiy al eerder is gediscussieerd (namelijk
hier en
hier).
Matthij's project is voor ons archivarissen niet alleen vanuit cultuurhistorisch oogpunt interessant. Tijdens het schrijven van dit stukje waren er ruim 1,75 miljoen accounts met bijna 25 miljoen bestanden weer online beschikbaar. De ervaring die hij heeft opgedaan met het archiveren en toegankelijk maken, zou wel eens van grote waarde kunnen zijn voor archivarissen die met hetzelfde (wellicht op kleinere schaal) te maken krijgen.
Kortom, blijf zijn project
volgen!
Je moet lid zijn van Archief 2.0 om reacties te kunnen toevoegen!
Join Archief 2.0